Onze dag.. Deel 1

“Ik heb altijd geroepen dat ik nooit wilde trouwen. Totdat ik jou opnieuw ontmoette.
Opeens sloeg er een vonk over, ik wist niet waar ik het zoeken moest. Je betoverde me met je glimlach en dat doe je nog steeds. Je hoeft me alleen maar aan te kijken met je grote lach, je pretoogjes en de rimpeltjes in je ooghoeken om me alles te doen vergeten. Jouw lach is het eerste wat ik zie als ik wakker word en het laatste als ik ga slapen, ook als je niet bij me bent.”

Bovenstaande quote is een klein stukje uit mijn gelofte voor mijn man. Deze las ik niet zelf voor maar mijn beste vriendin. Eén van de twee personen die er mede voor gezorgd hebben dat wij nu eeuwig trouw aan elkaar beloofd hebben. De andere persoon is de beste vriend van Bart, hij las zijn gelofte voor. Een gelofte die ervoor zorgde dat niet alleen ik maar ook de andere aanwezigen tranen in hun ogen kregen.

Onze trouwdag was de mooiste dag van mei en van mij. Ondanks de slechte weersvoorspellingen die zelfs de avond ervoor nog overal te zien waren scheen de zon en regende het 3 drupjes. Kou hebben wij niet gevoeld, alleen maar warmte en liefde. Voor elkaar maar ook voor onze familie en vrienden die ons de hele dag door verraste.

Ik ben de gehele dag niet 1 keer zenuwachtig geweest, behalve op het moment dat Bart mij op kwam halen. Toen stond ik met zoveel zenuwen in de gang van mijn ouders’ huis te wachten dat ik spontaan een kinderliedje ging zingen om zo mijn zenuwen en de tranen de baas te zijn. Ik stond er namelijk alleen. Mijn ouders, schoonzusje en vriendin stonden buiten samen met de fotograaf en de spelersbus van PSV kwam eraan. Ik zag niets, zij ook niet. In de bus zaten mijn schoonouders, zwager, broertje en vriendin, onze beste vrienden, de videograaf en uiteraard mijn (toen nog) vriend.
DSC_0387
De fotograaf helpt me met het beplakken van mijn schoenen! (amateurfoto)

Het was het idee van de fotograaf om Bart aan het uiteinde van de loper te laten staan en mij naar buiten te laten komen op ’t moment dat  iedereen in een haag stond. Dit vond ik een mooi iets dus deden we dit ook. Maar oh wat vond ik het moeilijk om mijn tranen te  bedwingen toen ik de deur uit stapte. “Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen..” Dat was mijn mantra die ik bleef herhalen tot ik bij mijn Bart was. Wat zag hij er mooi uit! Hij straalde ook van geluk en zei dat ik het mooiste meisje was die hij ooit had gezien. Zo voelde ik me ook!
DSC_0414 DSC_0415
(Amateurfoto’s)

Nadat we wat foto’s hadden gemaakt in de nieuwe zijtuin van mijn ouders gingen we met de bus zo’n kleine minuut rijden om 500 meter verderop in het dorp te gaan lunchen. De lunch was ook weer iets wat mijn ouders geregeld hadden dus een grote verrassing voor ons. Ze bleken een high tea te hebben klaargezet en ipv stijf aan een lange tafel stonden er mooi aangeklede staantafels waaraan je kon eten. Eerst kregen we een lekker rood welkomstdrankje, geheel in het thema en hadden ze toch nog voor een soort bruidstaart gezorgd die wij mochten aansnijden. Dit omdat wij dus zelf geen bruidstaart hadden. Het eten was erg lekker en zeer goed verzorgd en tussendoor deden onze moeders nog een leuk stukje samen. Ze hadden een zeer grappig en lief gedicht geschreven die ze samen en tegelijk voorlazen.
2_MG_0015
Foto van de fotograaf, onbewerkt

Na het eten was er nog tijd voor een uitdaging voor Bart, het spiraalspel. Mijn vader vond namelijk dat Bart wel bewijs moest leveren dat
hij echt met mij wilde trouwen en de juiste partner voor me was. Aangezien Bart met zijn cp dit niet alleen kan mocht ik helpen. Nou wat een teamwork hadden wij! Alleen de eerste keer ging t mis, maar na het eerste tussenstuk gingen we direct door met perfect resultaat!

Aangezien we nog tijd genoeg hadden maakten we ook nog buiten voor de bus foto’s en ondertussen kwamen de bruidsmeisjes ook al aan. Wat zagen ze er mooi uit!! Hun haartjes mooi in de krul, jurkjes zaten perfect, mooie schoentjes aan.. En het mini bruidsboeket maakte het compleet! Nu de meisjes er waren konden we ook mooi even met hen op de foto en was het daarna eindelijk tijd om naar het stadion te rijden. Net op dat moment vielen de drie druppels maar ja, we zaten nu toch droog!
DSCN2837
Amateurfoto

Advertenties

12 gedachten over “Onze dag.. Deel 1

  1. Meid, wat hebben jullie een schitterende dag gehad en wat zagen jullie er prachtig uit. Bart staat echt supertrots te stralen op die foto en jij bent net een prinses. Ben benieuwd naar deel 2. Hoe was jullie huwelijksreis trouwens? Of komt daar nog een ander blogje over? (dan wacht ik geduldig af)

  2. Wat een mooie dag zeg!! Ik leefde met jullie mee toen die week met het weer. Maar je hebt de hele dag mooi weer gehad.

    Zie ik nu rode pumps??? Wow!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: